(Relacja własna) - By zapobiec niepożądanym skutkom niepowodzenia francuskiego referendum w sprawie konstytucji unijnej, kręgi niemieckiej i francuskiej polityki zagranicznej przygotowują się na stworzenie związku obu państw o charakterze konfederacyjnym. W przypadku, gdyby Francuzi mieli powiedzieć ,,non'', trzeba by działać poza istniejącymi umowami państwowymi i wprowadzić najważnejsze zmiany w funkcjonowaniu Unii Europejskiej ,,tylnymi drzwiami''. Niemiecko-francuskie plany nakierowane są na stworzenie unii tych dwu państw, która przewodziłaby pozostałym państwom członkowskim, nie będąc do końca związaną ustaleniami konstytucji. Zgodnie z tą wizją Berlin przewodziłby wschodnio-europejskim członkom UE w ramach reguł ustalonych przez konstytucję, podczas gdy Paryż zajmowałby się krajami basenu Morza Śródziemnego (Hiszpania, Włochy, Afryka Północna, Bliski Wschód). Całościowa koordynacja działań UE byłaby w tym modelu zarezerwowana dla duetu francusko-niemieckiego (tzw. ,,Europa twardego rdzenia''). By uniknąć ryzyka związanego z tym projektem, Berlin angażuje się w walkę na rzecz francuskiego ,,oui'', używając przy tym zarówno jawnych, jak i skrytych metod działania.